Huwebes, Enero 24, 2013
sweet revenge for my frenemy
your conscience is haunt
for the day count
i can't let it go at the back of my head
or else i'll suffer in the end.
hatred is strong
it will last long
your dreaming to be famous
but all of them are haters.
i'll tear those fake smile
and left you for a while
only few reason's why you attack me
because of envy and jealousy
and then you became lousy.
your life is miserable
while mine is thankful
striving to pull me from the top
until you won't stop.
i don't consider you as my rival
co'z your my number 1 hater
everyone knows your insecure
and nobody cares.
Miyerkules, Enero 9, 2013
Para Sayo (Mr.Rant and Mr.Insecure)
walang preno kung magsalita
kahit panay ang iyong dada
salita na hindi kaya panindigan
kaya ayaw tanggapin na isa kang talunan.
wala akong kibo
habang ikaw ay nagiging bobo
walang tigil ang paghatak pailalim
kahit ang itsura mo'y mukhang engkanto sa dilim.
naghintay ng tamang pagkakataon
para gumanti at ika'y ibaon
habang humihinga ako
unti-unti kitang ipapako.
kulang pa ang lahat ng iyong nababasa
kaya't hindi kita bibigyan ng pag-asa
bumawi ka man ay kulang parin
dahil lumalabas parin na ikaw ang tunay na salarin.
maintindihan mo man ang lahat ng ibig sabihin
wala akong pakialam kahit ika'y magalit
sapagkat mas lalo kang pumapangit
habang ako ay umaangat
samantalang ikaw ay nai-inggit.
Linggo, Disyembre 23, 2012
pangarap lang
marinig ko lang ang pangalan mo
bigla akong umaamo
boses mong pamatay
para nakong mahihimatay.
tawa mong nakakaloko
madalas mapagkamalan akong nasisiraan ng bait
sa tuwing naririnig napapawi ang aking galit
hindi kumpleto ang araw na hindi ka inaasar
kahit ang katulad mo na isang alaskador.
sinasabayan ang bawat trip
pati ako nahahawa sa iyong kabaliwan
okay lang dahil pareho parin tayong nasisiyahan
walang katapusan ang bungisngisan.
kung mabasa mo man ang aking sinasabi
hinding-hindi ako mahihiyang ulit-ulitin
dahil hindi ako marunong mambitin
na daig pa ang kumot na ginawang sapin.
isang bagay na nais kong mangyari na sana ang lahat ay isang panaginip lang
kung maari huwag na sana ko magising para walang bad ending
dahil iba parin kung masaya ang ending
kahit ang hiling ko ay medyo demanding.
Huwebes, Disyembre 20, 2012
a message for frenemy part 3
deep inside of you think you adore
but in reality your insecure
even your eyes is the witness
you can't accept because your useless.
your fed with full of lies
with so many tries
you stab me once
but you done it twice.
you caught me off guard at first
but it will be your last
co'z im already awake
to beat you to death because your a fake.
i don't need a boastful friend
co'z it's better for you to be un-friend
thinking that you don't exist
co'z for me your a big mess.
kindness became hatred
you should die instead
it will happen soon
so don't wait for the moon.
your dreaming to be like me
like it will never happen co'z it will be the same
in the end your still a loser
and a damn poser.
Linggo, Disyembre 16, 2012
Suplado Story (Mr.Rant)
Matapang ka lang kapag nakaharap ka sa computer.
Normal sa atin ang mag-surf sa internet at pumunta sa site
lalo na kapag nawili ka sa pinuntahan mong site, halimbawa forum site ang
pinuntahan mo minsan hindi maiiwasan ang mapa-away lalo na sa isang member ng
forum site kagaya ng naka-away ko na tumahimik din sa huli dahil hindi niya
kinaya ang kalibre ko sa pagka-suplado, tawagin nalang natin siyang “Mr.Rant”.
Sa facebook ng x ko nakita ang totoong itsura ni Mr.Rant,
andon yun nag-stalk ako sa profile niya nung time na naka-add pako sa kanya,
hindi sa mapanglait akong tao ang masasabi ko sa itsura ni Mr. Rant “No
Comment” ako.
Nag-umpisa ang pagsasabi niya ng hindi maganda sakin simula
nung na-text ko ang x ko na girlfriend niya ng hindi sinasadya, isang araw bago
dumating ang kaarawan ko ay maaga kaming nag-celebrate ng kaibigan ko madaling
araw na nun bigla kong tinignan ang cellphone ko para mag-text, nang ise-send
ko na yung blank message hindi ko napansin na sa x ko pala nai-send yung text
kong walang laman kaya medyo napaisip ako kung bakit sa kanya ko nai-send.
Oras nalang ang binibilang ko para salubungin ang mismong
kaarawan ko, habang nakaharap ako sa computer pinuntahan ko yung forum site na
madalas kong puntahan, nag-browse ako sa isang thread na ang nakalagay “What
are you thinking” kaya nagpost ako ng kung ano-ano as thread para malibang
kahit konti, sa hindi inaasahan may nakita akong post ni Mr.Rant na alam kong
sakin ang patama na ang nakalagay,
“ maawa
ka naman sa sarili mo.... tsk!”
Hindi ko nalang pinansin dahil alam kong may susunod pa
siyang sasabihin kaya nagobserba lang ako at nag-aabang sa susunod niyang post,
tama nga ang hinala ko dahil nagpost ulit siya ng panibago sa thread na ang
nakalagay,
“wag na kasi mag assume na babalik pa yung taong hindi na
babalik...
kaya wag ka na maghintay or umasa.... na-pick up mo? ”
kaya wag ka na maghintay or umasa.... na-pick up mo? ”
Hiniritan ko ng:
“ang pikon ay laging talo; ang suplado ay panalo!
TSE! ”
TSE! ”
Akala ko titigil na si Mr.Rant pero nagkamali ako, nagpost
na naman ulit ng hindi maganda ang nakasulat,
“immature? no wonder.... PATHETIC! ”
Akala ko huli na yung post niya pero humirit pa siya ng,
“ try
mo pa isang send ng text.... mapapahiya ka na...”
Habang iniintindi ko ang post ni Mr.Rant napaisip ako bigla
sa loob-loob ko “Hindi ko hahayaang ikaw ang sisira sa mismong araw ko kaya
babawian kita, halos tapakan mo na pagkatao ko dahil sa mga post mo wala kang
right para sabihan akong immature dahil hindi mo ko lubos na kilala, sa
pinapakita mo halatang insecure ka sakin dahil mas lamang ako sayo ng sampung paligo”
Pagkatapos kong mapaisip biglang may pumasok na kalokohan sa
utak ko, desidido akong i-post yung gusto ko iganti at ihirit sa kanya, kaya
nagpost ako ng simple pero pamatay,
“ignore
the idiots
ps:TSE!”
ps:TSE!”
Pagkatapos ko magpost ng ganon sa thread hindi na siya
nagpost muli kaya sa isip ko “akala mo magpapatalo ko sayo, in your dreams!”
Suplado Moral Lesson:
Huwag basta-basta mag-amok kapag nasa harap ng computer para
hindi mapahiya.
Miyerkules, Oktubre 3, 2012
COOL ISKUL
“Mr. Abadilla, bakit ka natutulog?” ang tanong ng aming
English teacher
“Miss, masakit po ang ulo ko” ang sagot ko gamit ang
mahinahon at pa-awa effect kong boses.
“Hala, pumunta ka sa Guidance at humingi ka ng gamot tapos
bumalik ka agad ditto” paalalang sabi ni Ma.m.
“Opo Miss” malumanay kong sagot.
Pumunta ako sa Guidance Office para humingi ng paracetamol
at nagpasalamat pero naisip ko saka na ko babalik sa classroom para hindi ako
makarinig ng ingay kaya ang ginawa ko pumunta ko sa canteen, bumili ng pepsi na
nasa disposable cup at isang krinkles na parang pupu ng baka. Bago kainin ang
krinkles ininom ko na agad ang paracetamol na hiningi at inubos ang binili sa
canteen.
Pagkabalik ko sa classroom masama ang tingin ng English
teacher namin, “Bakit ngayon ka lang bumalik?” inis niyang sabi.
“Miss kumain pa po ko kaya late na po ko nakabalik” sambit
ko na hindi alam kung matatawa o guilty sa kalokohang nagawa.
Miss kasi ang tawag sa mga teacher namin sa school, dalaga
man o misis yun ang tawag namin sa kanila bilang pagrespeto.
Halos yan ang lagi kong ginagawa kapag tinatamad akong
makinig sa klase dahil ang totoo talaga eh boring ang klase namin lalo na pag
malapit na ang uwian kaya ang madalas ginagawa ng ibang kaklase ko eh nagiingay
kung minsan lumalabas ng classroom at sa canteen tatambay para makaiwas sa
lesson ng mga teacher.
Minsan akala ng ibang kaklase ko nagdadahilan talaga ko para
makaiwas pero ang totoo masakit ang ulo ko kasama ng masakit na tyan dahil
nabigla sa kinain o kaya wala akong kinain pag recess.
Masasabi kong yun ang pinaka worst kong kalokohan nung high
school dahil akala ng mga classmate ko sobrang tahimik ko ang hindi nila alam
kaya ako tahimik dahil natutulog ako minsan pa nga tulo ang laway ko kahit
ayoko tanggapin na ganon eh ano magagawa ko eh ganon talaga.
Pero hindi lang yan ang kalokohan ko nung high school, meron
pang iba pero hindi ganon ka-worst pero ikukwento ko parin para malaman niyo.
Oras ng klase namin sa T.H.E. nun, nakaupo ako katabi yung
classmate ko na kasama ko rin sa kalokohan. Pumunta sa pwesto namin yung
classmate naming isa na hindi namin madalas kasama para magtanong sa katabi ko,
alam kong uupo siya sa upuan ko kaya ang ginawa ko tumayo ako pero hindi ako
umalis sa pwesto dahil may space pa kaya hindi problema ang magsiksikan. Nung
nakaupo na siya sa kinauupuan ko at ako naman ay nakatayo na eh may bigla akong
naisip na gawing kalokohan na alam kong magtatagumpay ako hehehe… sakto naman
na parang may digmaan sa loob ng tyan ko na hindi ko alam kung lalabas ba o
hindi kaya’t nakiramdam ako, saktong parang nagkaron na ng gera sa tyan ko
akala ko magkakalat ako kaya’t ang ginawa ko ninamnam ko ang pagsabog hanggang
sa makarinig ako ng kakaibang tunog na alam ng marami.
“Prrruuut!” ang sagot ng aking pwit, sakto nakatapat ang
pwit ko sa mukha ng classmate ko na nakaupo sa aking upuan.
“Anong ginawa mo?” tanong na inosente ng classmate kong
aking napagtripan.
“Sira! Umutot ako, nasinghot mo ba?” siryoso kong sabi.
“G*%o ka amoy na amoy ko, ang baho!” medyo naiinis niyang
sagot.
“Solid ba? ikaw ang kauna-unahan kong biktima sa bagay na
yan” natatawa kong sabi.
May isang bagay din
akong ginawa nung JS prom namin nun na hanggang ngayon hinding hindi ko
makakalimutan, nung time na nagpatugtog ng modern dance yung mobile na inarkila
ng school namin, ako kasama yung ibang classmate ko pumunta sa gitna anim kaming nagsasasayaw na parang
ewan kahit pinagpapawisan.
Bigla kaming nakaisip ng kalokohan ng mga kasama ko, inaya
naming magsayaw yung classmate naming babae at hinatak sa gitna, nung nasa
gitna yung hinatak naming classmate pinalibutan namin para walang kawala.
“Sayaw na Marilou, huwag ka na mahiya” sambit ng classmate
kong lalaki.
“Oo nga Marilou, uy sasayaw na yan huwag ka na mahiya hindi
ka naman makikita sa gagawin mo” sambit ng isa ko pang classmate.
Hindi parin nagsasayaw yung hinatak namin, kami nagsayaw
habang siya nasa gitna lahat samin marunong magsayaw ng tribal (usong sayaw
nung 90’s na in sa mga taong gangster) kahit yung iba may mali sa ginagawang
sayaw.
Sa pagpupumilit namin sa classmate namin na hinatak sa wakas
sumayaw narin at nagulat kami dahil marunong siya mag-tribal dance, kami
napahiyaw sa ginagawang sayaw hanggang sa:
“Si Sir papunta satin” pabulong na sabi ng isang classmate.
“Pag papalapit na si Sir unti-unti tayong umalis para hindi
mahalata ni Marilou” pabulong kong sabi.
Lahat pabor sa naging desisyon ng isa kaya’t nagpatuloy sa
pagsasayaw, habang lumalapit yung Teacher namin unti-unti kaming lumalayo at tumakbo
ng konti, sa kasamaang palad yung classmate naming babae yung napagalitan at
hindi kami dahil tingin ng teacher namin pangit tignan sa babae ang ganong
sayaw, pagkatapos pagalitan yung classmate na babae nagtawanan kami sa gilid.
Nagpatugtog ulit ng modern dance yung mobile,inaya ulit
magsayaw yung classmate na babae pero iba ang naging sagot niya.
“Mga sira! gusto niyo lang akong pag tripan” naiinis niyang
sambit.
THE END.
Lunes, Setyembre 24, 2012
hatred response 2
i receive a text from unknown
but the number is familiar and well-known
mix emotion came out while recovering
thinking the reason about my suffering.
trying to forget everything
while she's doing something
just to cover the mistake and try to let it fade
even the wrong thing is already made.
ego is high like drugs
justlike the annoying bugs
you have no right to complain
co'z hatred still remain.
my mind is close
no regrets and forgiveness
co'z my heart is pound like glass
love turn to hate
and accept the fate.
we always argue
but you became a statue
even it's hard to recover
promise it will be better.
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)
